Epistolografia w dawnej Rzeczypospolitej, t. V-VI

Kontynuując rozpoczętą przed kilku laty w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie inicjatywę badawczą, której przyświecało przekonanie o potrzebie zgłębienia tajników, motywacji oraz wartości poznawczych i estetycznych zbiorów korespondencji z minionych stuleci, oddajemy do rąk Czytelników kolejne dwa tomy mieszczące ponad pięćdziesiąt interdyscyplinarnych studiów. Tom piąty zatem gromadzi studia literaturoznawcze, które ogniskują się między innymi na zagadnieniach edytorstwa listów, komunikacji familijnej oraz korespondencji prowadzonej w kręgach szlacheckich. Dość licznie reprezentowane są tu także rozprawy podejmujące problematykę listu dedykacyjnego, jego formalnego kształtu oraz funkcji. Monografię wieloautorska otwiera rozprawa Marii Wichowej, upamiętniającej badania Profesora Jerzego Starnawskiego nad epistolografią wieków dawnych. Z kolei trzon szóstego tomu stanowią dociekania historyków koncentrujących się na problematyce politycznej i obyczajowej odnoszonej do elit społeczeństwa polskiego, począwszy od końca XVI stulecia po schyłek epoki rozbiorów. Czytelnicy – specjaliści oraz pasjonaci sztuki listowania – znajdą w obszernym kompendium zarówno ustalenia dotyczące kręgów władzy królewskiej, jak i problematyki ziem kresowych, a ponadto spraw majątkowych oraz rodzinnych. Dopełnieniem szóstego tomu są bliskie ujęcia językoznawczego trzy studia poświęcone korespondencji przełomu XIX i XX stulecia. Całości dopełnia przygotowane przez Teresę Chynczewską-Hennel pośmiertne wspomnienie zasłużonego znawcy stosunków polsko-ukraińskich, a przy tym znakomitego epistolografa – Profesora Władysława Andrzeja Serczyka