Kategorie:
Czarne słońca romantyków
Dodaj do schowkaSpis treści
Opis produktu
Romantycy lubili się smucić. Czasami trochę udawali, co trafnie opisał Chateaubriand w Pamiętnikach zza grobu, śledząc recepcję Rengo. Czasami zaś z ogromną intuicją potrafili dostrzec i opisać obawy, które budzą się w nas wszystkich, kiedy słońce traci swój blask. Nie bez powodu zatem jedną z ich ulubionych metafor była metafora czarnego słońca. Odnajdywali ją w odległej tradycji w Apokalipsie św. Jana, na rycinie Melencolia I Albrechta Drera czy też w Mowie wypowiedzianej przez umarłego Chrystusa Jeana-Paula. Jednak stawką w tej grze z trudnym do wypowiedzenia lękiem nie były erudycyjne popisy, ale próba oswojenia i nazwania czegoś, co wymyka się racjonalnemu porządkowi. Czegoś, co rodzi się w nas wówczas, gdy zaczynamy myśleć o niemożliwym do uniknięcia końcu.<br/>
Adres e-mail został dodany do naszej bazy. Jak tylko Czarne słońca romantyków bedzie dostępny zostaniejsz poinformowany e-mailem
Spis treści
Inne tego autora
Recenzje czytelników "Czarne słońca romantyków"